بابا درد می کشد همان بابایی که آب می داد. نان می

داد.

ای قلب های پاک ! برای پدر من هم دعا کنید . این

آزمون الهی کی تمام می شود؟

فکر کن ! سه ماه ست که نمی تواند دو دقیقه راه

 برود...درد دارد ...قلب های پاک! برای پدر خوب من هم

 دعا کنید...

تو کیش منی من کافر به کیشم نیستم. حتی اگر مات شوم . هوای تاریک-

روشن اول صبح_غربت آسمان_دلتنگ توام.

همین گمانم بس باشد برای یک روز نیرو بخش _نیرو بخش تر . امروز

 فارغ ترم_ راحت تر از دست ذهن خراب و خیال باطل.

قلبت توی جیبم بود_توی دستم_تو خودت کجایی؟

دست هایم بد ننویسند_کم ننویسند_اختیارم به دست همه ی آلام پاک

جهان_دوستت دارم.

دیگر حرف تازه ای برای گفتن ندارم_ دلتنگ توام.

در سکوت ساحل شنی

دریا زجه می زد.

دریا آن آبی صبور و سخاوتمند نبود.

کمینگاه سرد دو قلب کوچک بود.

زمینه ی دو آدم بود:یک مرد

یک زن.

در آغوش هم: یک آدم

یک هوا.

چرا اينطور فكر مي كنند؟تا از آن ها تعريف

مي كني گمان مي كنند چه خبر

است.يعني بايد در پشت هر تعريفي

منفعت طلبي اي نهفته باشد؟ آنقدر

محافظه كارانه برخورد مي كنند كه به

خودت شك مي كني. زن ها جاي خود

حتي مردها از من كه مرد هستم دير قبول

 مي كنند... يعني نميشود همين طور

خوبي ها را ديد و گفت و بعد راه خود را

گرفت و رفت . .. چرا فكر ميكنند به خاطر

منفعتي از آنان تعريف مي كني به خاطر

سودي يا هوسي؟! از اين نحوه ي زندگي

بيزار وخسته ام مگر نه اينكه با همين خنده

 هاي كوچك مي توان رنج هاي بزرگ را

 تحمل كرد ؟

مگر فقط باید از مرده ها تعریف کرد ویا

آنهایی که در اوج قله های افتخار به

سرمی برند؟! شاید من اشتباه می کنم

ديوارها زندان را محدود مي كند

ديوار ها زندان را محدود تر نمي كند.

                                             ا.بامداد

تو چشم تو يه حسه كه آتيش به قلب من زده

خوبي اون نگاهتو به هر غريبه اي نده

نوازش تو مثل موج دستاي تو يه همزبون

فقط براي من بمون مثل يه يار مهربون

دلم مي خواد پر بزنه به ياد آبي نگات

به ياد اون روزايي كه پر شدم از هرم صدات

از رفتن تو نازنين دفتر من سياه شده

سكوت امن قلب من به خاطر تو آه شده

از مهربونيات ميگم كه پر شده تو خون من

از اسمي كه صداقته ريشه زده تو جون من

                                          ريشه زده تو جون من

از بي وفاييها مي گم كه پر شده توي چشام

تو ذهن من فقط تويي حتي اگه خودم نخوام

يه عمره دنبال دلت دلم نفس نفس زده

من ميدونم تو هم بدون دل به جداييها نده

حس عجيب چشم تو هميشه سوسو ميزنه

غربت اون نگاه تو مثل خود خود منه

دلم برات پر مي زنه براي مهربونيات

براي اون روزايي كه پر شدم از هرم صدات...

                                         اسم خواننده اش: ؟

خورشيد با آخرين سرخي ماتش

آنجا كه ميان دريا وآسمان خطي ممتد است

غرق شد.

نمي دانم ماهي ها لاشه اش را ديدند يا نه؟

فردا صبح كه دوباره خورشيد

به زيبايي خستگي سزيف

بالا مي آيد از اعماق

يك گوشه از آن دايره ي گيجش

انگار نباشد

نمي دانم ماهي ها لاشه ي ديروزش را گاز زدند

يا" خدا

به جزاي هر غروب از او ذره اي نور مي ستاند؟"

***

طلوعش از درون تابه ي خونين ميدان تير

سر بريده ي سرفراز انقلابي ست كه نخواهد پاييد؟

آينه آگاهي ميدهد نه آموزش.

                                      آلبر كامو

توده ي مچاله ي سياه كنار پياده رو.

نگاه هاي كنجكاو ما يك يك

***

دوربين عكاس با سوژه ي داغ امروز تيتر روزنامه ي فردا سير مي شود .

شاعر كنجكاو

با دستان سرد جيب هاي لي

الهام لحظه اش را مرور مي كند:

" بيوه زن فقير

زير صفحه ي شطرنج ما

كه از قضا خانه هايش همه سياه بود

يخ زد از سرما"

خرسند از ايراد شعر

گام بعدي اش به كافه باز مي شود.

***

گويي اينها مشامشان حساس شده

به بوي مچاله ها ي سياه :

جمع عابران هرزه ي لحظه هاي بعد.

مسافركش فرياد مي زند :"آي تهران يك نفر دو نفر"

حالا نگاه ها بي تفاوت تر مي گذرند.

پيرزن

در آخرين تلاش احتضاركمي مچاله تر شده

بعد گمانم شاعر بود

از كافه بيرون آمده نيامده :

مرد؟!

يك آهنگ تند تند توي يك سواري_حس

شديد گيتار زدن مرا گرفته است! درك يك

 گيتاريست!.

خورشيد امروز بيدار نشده. ابر هاي سياه و خا كستري چشم هاي آسمان را پوشانده اند. باد لباس ورخت هاي روي طناب را اين ور و آن ور مي برد . بعضي لباس ها كه به هم مي خورند حالي به حالي مي شوند .

آن كنج ديوار انتهاي طناب يك سينه بند به طرز عجولانه و عجيبي آويزان است:مثل دو دست به سوي آسمان دعا. *** كم كم باد شديد تر شده .باران نم نم با باد به در وديوار وپنجره مي زند. ***

خانم خانه مشغول شستن ظرف هاست . چشم هاي بيدارش باران مي بارد .آنقدر كه صداي شرشر باران را نمي شنود. ظرف كه تمام شد نگاهي به پنجره انداخت. پنجره خيس بود .

سريع به سمت در دويد : پله ها را يكي دو تا كرد تا زودتر به حياط و طناب برسد . باران شديد تر شده بود شلاق مي زد بر تن زن ولئ مو هاي او را نوازش مي كرد . مو هاي مشكي اش را .

به آخرين پله كه رسيد پايش روي كاشي سر خورد : با سر به زمين افتاد .يك آن تنها يك لحظه. براي لباس هاي مرد كه بعداز ظهر آنها را خشك مي خواست :مباد خيس شوند بيهوش زير باران افتاده بود.

كم كم هاله ي گرد خون دور سرش وسيع تر مي شد عين هاله ي نور دور سر پيامبران . باران به اين چيز ها كار نداشت. شلاق مي زد و مو هاي مشكي اش را نوازش مي داد : خون مي شست.

كنج ديوار اما غوغاي ايمان زن بود:

"سينه بند دو پياله ي سينه بند پر از آب باران شده بود سنگين سنگين .

باران بند آمد:رگبار مسلسل كه از خون سير شد لال مي شود.

گنجشك لاغر و نحيفي زير شيرواني پناه گرفته بود آرام پريد و آمد لبه ي لبه ي سينه بند نشست.. كمي تاب خورد تا شرم سينه بند فرو ريخت : آرام شد براي بوسه ي نوك كوچك گنجشكك.

آرام سرش را برد توي آب جمع شده توي سينه هاي زن .

چند جرعه چشيد. سرش را بالا آورد به شكر .

و دوباره جرعه جرعه.

بعد بي جيك جيك پريد..."

خواب ديدم۱به گمانم نعش ستاره ها بود

كه جمع مي كردم۲از نور و از سو افتاده۳

من يگانه مرد پاسدار جنازه هاي زيبايان 

شهر بود۴شهري كه هيولاي تاريكي هر

لحظه بيشتر به آن حمله مي برد۵چند

قطره آب سرد روي گونه ها چشم هايم

پاشيده شد۶ازخواب پريدم۷آخرين قطره

هاي اشك آخرين ستاره بود۸.

امروز تمام مرغ هاي گيج

 مردند.

به خصوص خيابان هاي خلوت تر مثل

 بزرگراه ها...